Toalety policyjne są ogólnodostępne

Zaktualizowano: lis 17

Masz prawo skorzystać z darmowej toalety policyjnej

Rozporządzenie ministra infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 1422) wydane na podstawie art. 7 ust. 2 pkt. 1 ustawy z dnia 7 lip[1]ca 1994 r. — Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) reguluje kwestie urządzania toalet w miejscach użyteczności publicznej. Zgodnie z § 84 ust. 1 r.s.w.t. W budynku użyteczności publicznej i zakładu pracy należy urządzić ustępy ogólnodostępne (…).


Definicję budynków użyteczności publicznej znajdziemy w § 3 ust. 6 r.s.w.t., zgodnie z którym przez budynek użyteczności publicznej rozumie się budynek przeznaczony dla administracji publicznej, wymiaru sprawiedliwości, kultury, kul[1]tu religijnego, oświaty, szkolnictwa wyższego, nauki, opieki zdrowotnej, opieki społecznej i socjalnej, obsługi bankowej, handlu, gastronomii, usług, turystyki, sportu, obsługi pasażerów w transporcie kolejowym, drogowym, lotniczym lub wodnym, poczty lub telekomunikacji oraz inny ogólnodostępny budynek przeznaczony do wykonywania podobnych funkcji; za budynek użyteczności publicznej uznaje się także budynek biurowy i socjalny. Oznacza to, że do budynków użyteczności publicznej zalicza się komisariaty i komendy Policji.


Wielu komendantów i policjantów uważa, że obowiązek powszechnego udostępnienia WC ich nie dotyczy. Kwestię możliwości użycia toalety poruszył niedawno Sąd Najwyższy w wyroku z 17 września 2014 r. (sygn. akt I CSK 682/13). Stwierdził w nim, że nieudostępnienie toalety albo zagrożenie nieudostępnieniem jej w przyszłości może stanowić naruszenie dóbr osobistych człowiekia, a w szczególności jego godności. Orzeczenie to należy odnosić także do udostępniania toalet także w innych budynkach użyteczności publicznej.


Komendanci mają obowiązek prawny udostępnić toaletę każdej osobie, która chce z niej skorzystać, gdyż brak udostępnienia toalety zagraża dobrom osobistym zainteresowanego.

Komendanci mogą zawrzeć umowę z innym lokalem odnośnie udostępniania toalet. Zgodnie z § 84 ust. 1 r.s.w.t. jeżeli liczba osób w pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi na danej kondygnacji jest mniejsza od 10, dopuszcza się umieszczenie ustępu na najbliższej, wyższej lub niższej kondygnacji. Mając na uwadze to, że komisariaty w większości są nastawione na przyjmowanie więcej niż 10 osób w tym samym czasie, należy stwierdzić, iż w każdym takim lokalu powinna być toaleta, z której osoby te mogą swobodnie skorzystać. Zgodnie z r.s.w.t. wejście do ustępu publicznego, wbudowanego w inny obiekt, nie może prowadzić bezpośrednio z klatki schodowej lub innej drogi komunikacji ogólnej w budynku ani z pomieszczenia przeznaczonego na pobyt ludzi.


W sytuacji, gdy w policyjnej toalecie dojdzie do wypadku z powodu zaniedbań Komendanta, grozi mu odpowiedzialność za narażenie życia lub zdrowia. Zgodnie z art. 160 par. 1 ustawy z 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1137 ze zm.) sankcją za takie przewinienie jest kara pozbawienia wolności do lat trzech (jeżeli sprawca działał nieumyślnie – grzywna, kara ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku). Odpowiedzialność za uszczerbek na zdrowiu uregulowana jest też w ustawie z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 380 ze zm.). Zgodnie z art. 415 kodeksu cywilnego odpowiedzialność za zdarzenie ponosi osoba, która ze swojej winy wyrządziła drugiej osobie szkodę przez co obowiązana jest do jej naprawienia. Ważne jest jednak, aby wykazać winę osobie odpowiedzialnej za powstanie szkody. Pokrzywdzony na zasadzie art. 6 k.c. musi udowodnić, że Komendant zaniedbał swoje obowiązki dotyczące zadbania o należyty stan toalety ogólnodostępnej znajdującej się w budynku Komisariatu lub Komendy. Wówczas możemy dochodzić od tych osób naprawienia powstałej szkody i zapłaty zadośćuczynienia. Co ważne, żaden przepis prawa nie wyłącza ani nie ogranicza odpowiedzialności za szkodę poniesioną przez osobę, która nie miała zaplanowanej wizyty w jednostce Policji. Skorzystać z toalety może każdy, zaś Komendant ma obowiązek prawny dopilnować, aby żadna osoba nie doznała krzywdy z tego wynikłej.


Co więcej, określenie w przepisach obowiązku posiadania ogólnodostępnych toalet powinno być interpretowane w taki sposób, iż powinny one być bezpłatne. Potrzeby fizjologiczne leżą u podstaw piramidy potrzeb ludzkich opracowanej przez Abrahama Maslowa. Ograniczenie możliwości ich zaspokojenia w praktyce często wywołuje oburzenie społeczne, a nawet prowadzi do nieprzyjemnych, często wręcz obscenicznych sytuacji.


Nullum cromen sine culpa. Jeżeli osobie odmówiono skorzystania z toalety, wskutek czego załatwiła ona swoje potrzeby fizjologiczne np. na wycieraczkę Komisariatu lub Komendy Policji, nie można przypisać jej winy za wykroczenie z art. 145 Ustawy z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń (Dz. U. 1971 Nr 12 poz. 114 z późn. zm.), Który stanowi, iż Kto zanieczyszcza lub zaśmieca miejsca dostępne dla publiczności, a w szczególności drogę, ulicę, plac, ogród, trawnik lub zieleniec, podlega karze grzywny do 500 złotych albo karze nagany. Winę ponosi ten, kto do tego doprowadził – czyli funkcjonariusz Policji, który odmówił udostępnienia toalety.


Nadto, osoba pokrzywdzona odmową jest uprawniona do dochodzenia zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych od tego, kto odmówił jej skorzystania z toalety publicznej. Zgodnie z art. 23 Ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. 1964 Nr 16 poz. 93 z późn. zm.) Dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. Art. 24 § 1 k.c. stanowi, iż Ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadość[1]uczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. Zgodnie z art. 448 k.c. W razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia.


Od marca 2020 r. policjanci nagminnie terroryzują Naród poprzez stosowanie presji mającej wymusić na obywatelach przestrzeganie niekonstytucyjnych przepisów z rozporządzeń Rady Ministrów lub poszczególnych Ministrów. Działania policjantów są nielegalne i bezprawne. W ocenie Autora niniejszego artykułu zasadne jest protestowanie m. in. w formie prawnie zagwarantowanego prawa do korzystania z toalet policyjnych, które są dla obywateli darmowe.

Wzór skargi na odmowę udostępnienia toalety:


………………………………………………, dnia ……………………………………… r.

Pokrzywdzony: (imię i nazwisko) ………………………………………………………….

adres do korespondencji: …………………………………………………………………….

………………………………………………………………………………………………………………


Dane sprawcy: stopień ………………………………………………………………………...

imię i nazwisko ……………………………………………………………………………………..

adres jednostki Policji ……………………………………………………………………….….

………………………………………………………………………………………………………………

………………………………………………………………………………………………………………

Prokurator Generalny Zbigniew Ziobro Prokuratura Krajowa

ul. Postępu 3, 02-676 Warszawa

d/w:

1. Rzecznik Praw Obywatelskich Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich

al. Solidarności 77. 00-090 Warszawa

2. Komendant Biura Spraw Wewnętrznych Policji

ul. Puławska 148/150, 02-624 Warszawa

Skarga na policjanta


Niniejszym zawiadamiam, że w dniu ………………………………………………………………………………..………………… o godzinie ……………………………………………………………………………………………………………………………. Funkcjonariusz Policji odmówił mi skorzystania z toalety publicznej w jednostce Policji pod adresem …………………………………………………………………………………………………………………………………………….………….......….., tj. w budynku użyteczności publicznej. Wskutek jego bezprawnego działania ucierpiały moje dobra osobiste. Czyn policjanta naraził mnie na wstyd i upokorzenie. Wnoszę o pociągnięcie funkcjonariusza Policji do odpowiedzialności dyscyplinarnej. Informuję, że będę dochodził od niego zadośćuczynienia w kwocie 10 000 PLN.


……………………………………………………

(podpis)


Jeżeli niniejszy artykuł spodobał się Tobie, wspomóż mnie poprzez wpłatę dowolnej kwoty na mój rachunek bankowy podany w nagłówku strony lub poprzez paypal: paypal.me/adamkloszewski

501 wyświetlenia1 komentarz

Ostatnie posty

Zobacz wszystkie